Vandaag reizen we door naar El Jadida, een plaatsje zo’n twee uur rijden van Casablanca vandaan. We kijken een beetje op tegen het overnachten in dit plaatsje omdat de Footprint over geen enkel hotel iets goeds vermeldt. Bij aankomst valt het gelukkig mee, en we betrekken een ruime kamer met balkon in hotel Royal. Nadat we ons hebben opgefrist gaan we meteen de stad verkennen, en we begeven we ons te voet richting de citadel.
De citadel werd gebouwd door de Portugezen, die van 1513 tot 1769 in dit stadje verbleven. Deze versterkte stad is klein van formaat en dus gemakkelijk per voet te verkennen. Al snel bereiken we de stadsmuren bij Bastion de l’Ange, alwaar we uitwaaien in de zeewind en we een goed uitzicht hebben op de citadel en de rest van El Jadida. We proberen de hele versterkte muur af te lopen, maar als na een paar bochten blijkt dat deze op veel plaatsen in verval is geraakt moeten we onze poging staken. Dus gaan we op zoek naar de belangrijkste bezienswaardigheid van El Jadida, de cisterne.
Dit ondergrondse gewelf dateert uit de zestiende eeuw en is waarschijnlijk ontworpen om munitie in op te slaan. Later, in tijden van droogte, werd het gebruikt als waterdepot: volledig gevuld kon de cisterne zo’n vier miljoen liter water herbergen. Gelukkig houden wij ons pak droog bij het bewonderen van het ondergrondse gewelf: in de cisterne staat nu slechts een plasje water. Door een gat in het dak weerspiegelt het zonlicht in het water. Het maakt de cisterne tot een indrukkend plaatje. Nadat onze ogen weer gewend zijn aan het daglicht, lopen we nog wat door de citadel en aanschouwen we een moskee, een oude gevangenis (nu een synagoge) en de vele oude Portugese huizen.
Van al dat lopen worden we hongerig en dus eten we een hapje. Daarna nemen we een kijkje in het nieuwe stadsdeel van El Jadida. Aldaar ontdekt Frank een fraai groot theeblad annex theetafel. De prijs die gevraagd wordt is ongelooflijk laag, en afdingen durven we niet meer. Gevolg is dat we enkele minuten later met een blad van meer dan één diameter doorsnede over straat lopen, dat zo onmogelijk mee naar Nederland kan. En dus gaan we op zoek naar verpakkingsmateriaal, dat we vinden in de vorm van karton, badmatjes en een grote boodschappentas. Na wat knippen en plakken heeft Frank een fraai pak in elkaar geknutseld. Het laatste wat we ondernemen is neerstrijken bij restaurant La Broche voor een heerlijke avondmaaltijd.